الکتروانسفالوگرافی (EEG)
در طول تست EEG، از بیمار خواسته میشود که با چشمان بسته دراز بکشد و آرام باشد. الکترودها با استفاده از یک خمیر مخصوص یا کلاه روی پوست سر چسبانده میشوند و سیگنالهای الکتریکی توسط رایانه ثبت و تحلیل میشوند. این تست معمولاً حدود ۳۰ تا ۶۰ دقیقه طول میکشد.
EEG در محیطهای کلینیکی برای کمک به تشخیص و پایش شرایط مختلفی که بر مغز تأثیر میگذارند، استفاده میشود، از جمله:
صرع: EEG میتواند به شناسایی فعالیت الکتریکی غیرعادی که مشخصه تشنجها در مغز است، کمک کند.
اختلالات خواب: EEG میتواند برای تشخیص و پایش اختلالات خوابی مانند آپنه خواب، بیخوابی و نارکولپسی استفاده شود.
آسیبها و اختلالات مغزی: EEG میتواند به تشخیص و پایش آسیبهای مغزی، سکته، تومورها و دیگر شرایط عصبی کمک کند.
اختلالات شناختی: EEG میتواند برای ارزیابی عملکرد مغز در بیماران مبتلا به زوال عقل، بیماری آلزایمر و سایر اختلالات شناختی استفاده شود.
اختلالات روانپزشکی: EEG میتواند برای ارزیابی عملکرد مغز در بیماران مبتلا به افسردگی، اضطراب و سایر اختلالات روانپزشکی استفاده شود.
خلاصه اینکه EEG تستی غیر تهاجمی است که فعالیت الکتریکی مغز را اندازهگیری میکند و برای تشخیص و پایش شرایط مختلف عصبی، شناختی و روانپزشکی مورد استفاده قرار میگیرد.
